Het was een beetje warm in mijn hart

Volgens de geruchten “straalde ik de hele avond als een kernreactor (vol positieve energie)”, en wie ben ik om dat tegen te spreken. Geef toe: hoe zou je zelf zijn? De week voor je vertrekt op Groote Trek spreek je af om eentje te gaan drinken met een vriend, de reactie van je vriendin laat vermoeden dat er wel wat meer volk zal zijn en als je aankomt blijkt… zowat het halve Vooruitcafé gevuld met vrienden. The usual suspects uit Gent, maar ook tantes en nonkels, neven en nichten uit Harelbeke, collega’s uit Oostende, zelfs goede herders uit de Vlaamse Ardennen, van wie eentje rechtstreeks uit Zweden. Een mens vraagt zich af waarom, maar sommigen konden het niet laten ook nog een cadeau(bon) mee te brengen. Een mens komt in AS Adventure (meer bepaald vorige week zowat elke dag, in zowat telkens een andere AS Adventurewinkel), en een mens wéét waarom: omdat je daar alles zou willen meepakken terwijl alles daar zo verschrikkelijk duur is.

Maar zie, met een stapel cadeaubonnen moet je je niet inhouden. De buit is – op de stapschoenen na – op de foto te zien. De meest waanzinnige gadgets heb ik niet zelf gekocht, maar komen uit een pakje van een heel lief meisje van wie de voornaamste hobby erin bestaat pakjes te kopen voor iedereen die ze graag ziet.

‘Van iedereen die je succes wenst en van je houdt’, zo stond op het pakje van jullie allen. En daarin: een babyblauw fototoestel in een plastic omhulsel (om onderwaterfoto’s te nemen), een zwembril (om te zien welke beelden ik schiet), een kapje om mijn haar te drogen (na de fotoshoot), een reisspiegeltje om mijn haar goed te leggen (als het uit het kapje komt) en zo kan ik nog wel even doorgaan.Enfin, genoeg cadeautjes om hier in Zuid-Amerika iedere dag aan jullie te denken. Iets wat de voorbije week ook gebeurde: ‘goh, die was er ook’. Nagenietend, tussen alle laatste etentjes en afscheids-sms’en door. Een mens zou het van minder warm in zijn hart krijgen…

PS: Beetje te emo en te serieus, die eerste post op mijn reisblog? Laten we, omdat de tough guys niet zouden afhaken, afsluiten met een HEUSE POLL. Ik krijg nogal wat reacties op mijn verwilderde baardgroei. Afscheren die handel, opperen sommigen, en dan laten groeien tot het einde van je reis. Laten staan, beweren anderen, zo denken de obligate bedelaars op reis dat er bij jou toch niets te schooien valt. En u, wat zegt u? Reageer hieronder, en ik leg me willoos neer bij de mening van de meerderheid.

Categorie: baard, cadeau's, gent, vertrek