Sinte Maria van de Goede Wind (ofte Buenos Aires)

Tja, met zoveel cadeautjes is het natuurlijk moeilijk koffers pakken – of beter: rugzak volproppen. Maar natuurlijk lag het ook aan mijn wijd en zijd beruchte just-in-timementaliteit dat ik maandagnacht amper drie kwartier heb geslapen.

Enfin, we klagen niet, want iets of wat later zitten we een niet te versmaden ijsje te likken in de trendy gerenoveerde oude haven van Buenos Aires – ik schat dat het rond de 30 graden is. Een ijs’je’ heb je hier vanaf een kwartje kilo, maar met een halve kilo of zelfs een kilo heb je meer waar voor je geld, dus wat doet een mens dan? Juist. Een pot met coco con dulce de leche (de naam alleen al!) en chocolate granizado con trozos de chocolate nero bijvoorbeeld.

Slapen doen we in San Telmo, een al even hippe wijk vol galeries, tweedehandszaken en een overdekte markt met allerlei leuke retrospulletjes (hier past een waarschuwing: Vicky, ook als jij me binnen een maand tegemoet komt, geldt de bagagelimiet van 20 kg op het vliegtuig en nee, een container huren is geen optie).

Best gezellig, maar net iets te veel buitenlandse toeristen naar mijn smaak. En al blijkt later dat ook de jonge Argentijnen dol zijn op dit buurtje (ze zijn alleen ondervertegenwoordigd omdat ze in januari op reis zijn), geef mij toch maar de charme van het volksere La Boca – jawel, de wijk die prat gaat op het stadion van ’s lands bekendste voetbalclub. Verlaten dokken met half vergane roestige schepen, verloederde koloniale woningen die beelden van Havana oproepen en daartussen werkvolk dat bij wijze van lunchpauze een barbecuetje organiseert.

Het contrast met onze avondactiviteit kan nauwelijks groter zijn: vrijdagavond is tangoavond voor de high society in de wijk Palermo (denk BMW’s ipv oude VW’tjes, villa’s met camerabewaking en zelfs volledig uitgeruste wielertoeristen langs de weg – hoe blasé is dat niet… in Argentinië weliswaar). We kregen de tip van een insider, dus zaten Carlos en ik daar als enige toeristen te koekeloeren. En onder de indruk te wezen van hoe door elkaar krioelende koppels de meest complexe danspassen uitvoeren zonder de anderen ook maar een tikje te geven. Om van de demonstratie van de meesters om 2u nog maar te zwijgen. Voor wie het zich afvraagt: vooral op de rocknummers tussen de tangosessies door heb ik me moeten inhouden, maar ik heb maar wijselijk besloten mijn gepogo voor mezelf te houden.

Zaterdagavond was er dan wel weer een zoals hij in België had kunnen zijn: naar een popconcertje in het park van La Boca en daarna naar een bruine kroeg. Alleen kregen we maar niet uitgelegd aan onze Argentijnse en Chileense compañeros in Buenos Aires (de oorspronkelijke naam luidde Santa Maria del Buen Ayre) dat wij in België tijdskrediet (lees: geld) krijgen om een paar maanden op reis te gaan. Ook in het al bij al welstellende Argentinië en Chili dromen ze ervan naar Europa te vertrekken.

Dat is precies ook de droom van onze buschauffeur in Montevideo, Uruguay, waar we zondagavond arriveren. België zoekt migranten om zijn tekort aan chauffeurs op te vangen, zo heeft hij toch begrepen uit het Uruguayaanse tv-nieuws (!).

Toch zijn de uiterst vriendelijke Uruguayanen trots op hun land, dat naar hun zeggen de mooiste en vooral veiligste stranden van het continent heeft. Punta del Este, een strand waar je 25.000 dollar per maand voor een vakantiehuis neertelt, laten we de komende dagen links liggen. We trekken in plaats daarvan naar Cabo Polonio, een kustdorpje zonder elektriciteit waar geen auto’s kunnen rijden en dat in geen reisgids te vinden is (zo die al bestaat van Uruguay). De locals – of toch die ‘van onze slag’ – vinden het het mooiste plekje dat bestaat. Eens zien of ze gelijk hebben…

PS: Ondanks enig verzet was de uitslag van de vorige poll helaas overduidelijk: die baard blijft staan. De nieuwe poll gaat niet over ijsjes – dat zou wat te makkelijk zijn – maar over vlees. Zal ik na mijn maandenlange reis nog altijd een trotse vegetariër zijn? Overtuigd van wel? Weet dan dat dit in deze contreien het nationale gerecht is (normaal krijg je zelfs de frieten er niet bij, maar voor Carlos de Bélgica doen ze hier graag een effortke):

Je denkt tegen te stemmen? Weet dan dat zelfs hier het vegetarische verzet langzaam maar zeker op gang komt:

Stem door hieronder te reageren.